Reynders heeft geen spijt van optreden als ‘Zwarte’

Minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders (MR) heeft geen spijt van zijn publieke optreden met een zwart geschminkt gezicht. Dat heeft hij woensdagavond gezegd tijdens een lezing aan de Vrije Universiteit Brussel (VUB).

Reynders nam zaterdag deel aan een optocht van de Brusselse liefdadigheidsvereniging ‘Noirauds‘ (Zwarten) om geld in te zamelen voor kinderen in arme gezinnen. De deelnemers, onder wie Reynders, hadden hun gezicht zwart geverfd.

Woensdag ontstond na een reportage van France 2 ophef over het optreden van Reynders. Mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch noemde de actie van de zwart geschilderde Reynders ‘schokkend en schandelijk’. France 2-journalist François Beaudonnet beschuldigde de Belgische minister van kolonialisme.

Maar met racisme had zijn optreden niets te maken, zei Reynders woensdagavond in Brussel. ‘De actie is puur folklore, zoals carnaval in Aalst of Malmédy dat ook is’, zei de politicus. ‘De optocht met de Noirauds is een traditie sinds 1876. De actie had bovendien een sociaal doel en was zeer succesvol. We hebben veel geld ingezameld voor de kinderen.’

Hoewel Reynders zei geen spijt te hebben van zijn optreden, zei hij niet te weten of hij volgend jaar weer meedoet. ‘Volgend jaar doe ik misschien iets voor een andere organisatie. Ik kan niet tegen alles ja zeggen.’

LEES VERDER

NRC gaat volgens Vandermeersch niet reorganiseren

NRC Handelsblad (Foto: Inger van der Ree)

NRC Media gaat onder de nieuwe eigenaar Mediahuis niet reorganiseren. Dat heeft hoofdredacteur van NRC Handelsblad Peter Vandermeersch vrijdag gezegd in Brussel. Alle ongeveer 350 arbeidsplaatsen blijven behouden, zei Vandermeersch.

‘De redactie en de ondernemingsraad van NRC hebben bij Mediahuis afgedwongen dat er geen reorganisatie komt’, zei Vandermeersch tijdens een debat aan de Vrije Universiteit Brussel. ‘En als de rendementen op peil blijven, vloeit ook in de toekomst niemand af. We blijven dan met 210 journalisten werken.’

Vandermeersch kwam vrijdagochtend voor het eerst samen met de nieuwe Raad van Commissarissen van NRC Media, dat sinds vorige maand eigendom is van het Vlaamse krantenbedrijf Mediahuis.

Het Belgische bedrijf nam NRC over van investeringsbedrijf Egeria, dat aan de verkoop een flinke winst overhield. De ondernemingsraad van NRC Media eist daarom een stevige bonus voor de werknemers. Maar dat is niet realistisch, zei Vandermeersch vrijdag. ‘Een bonus voor de redactie zou heel mooi zijn. Maar dat is een symbolische en onrealistische eis.’

Voorzitter van de ondernemingsraad Hubert Smeets is het daar niet mee eens. ‘Die uitspraak van Vandermeersch is voorbarig’, zei hij in een reactie. 'We zullen de druk op Egeria te zijner tijd opvoeren. Wat we doen als Egeria weigert? Daar heb ik nog niet over nagedacht. Wij gaan ervan uit dat zij het een realistische, rechtvaardige eis vinden en ons tegemoet komen.’

De overname door Mediahuis betekent ook dat NRC gaat samenwerken met de Vlaamse dagbladen van het krantenbedrijf, zei Vandermeersch in Brussel. ‘We gaan synergieën zoeken in digitale systemen en we gaan samen nieuwe producten voor bijvoorbeeld smartphones in de markt zetten.’

Vorige maand stemde de redactie van NRC in met de overname door Mediahuis. Daarmee was de verkoop rond. Mediahuis geeft in Vlaanderen onder meer dagbladen De Standaard, Het Nieuwsblad en de Gazet van Antwerpen uit. Naast het Belgische bedrijf hebben de Stichting Democratie en Media en de Vereniging Veronica een minderheidsaandeel in NRC Media.

@tiesbrock

LEES VERDER

Kunst kijken met je handen

Jan Annemans voelt aan de lijst van het schilderij De overstroming van Magritte. Foto door Antoine Tas

Blinde kunstliefhebbers kunnen voortaan genieten van de beroemde Belfius-collectie. Door te voelen maken zij tijdens speciale rondleidingen kennis met Belgische topstukken. ‘Wij zien meer details dan mensen die zien.’

Brussel – ‘Dit zijn glasscherven’, zegt Jan Annemans. De blinde man voelt aan een kunstwerk van de hedendaagse Vlaamse artiest Leo Copers van dertig bij dertig centimeter. ‘Inderdaad’, zegt gids Machteld De Schrijver. ‘In de hoek ligt het grootste stuk.’ Annemans voelt. ‘Dat is de hals van een fles! Waren die scherven ooit een geheel?’ ‘Ja’, zegt De Schrijver. ‘Copers heeft een gebroken oranje vaas in een perfect vierkant neergelegd. Hij speelt met gevaar en zet de wereld op zijn kop.’

Blinden en slechtzienden krijgen van Belfius dit jaar voor het eerst gratis rondleidingen door de beroemde kunstverzameling van de bank. Die telt 4500 werken van Vlaamse kunstenaars, van Rubens tot hedendaagse artiesten. Gids De Schrijver van vereniging zonder winstoogmerk Culturama leidt de bezoekers op de elfde en twaalfde verdieping van het bankkantoor in Brussel langs topstukken van schilders Delvaux en Van Rysselberghe. Twee vrouwen dragen een ingeklapte blindenstok en begeleiden hun man.

Met plastic handschoenen aan mogen de visueel gehandicapten de beelden betasten. Naast Het zotte geweld, een beeldhouwwerk van Rik Wouters, valt ook een bronzen beeld van een schildpad en een bal door Jan Vercruysse in de smaak. ‘Fantastisch’, zegt Roger Vandemeerssche. ‘Een schildpad die geen vat krijgt op de wereld, prachtig vormgegeven. En wat een oog voor detail.’

‘Zij nemen plooien en details
waar die ik niet zie’

Halve vrouw

Behalve beelden, waaraan de deelnemers kunnen voelen, gaat de groep ook langs schilderijen. De Schrijver bespreekt uitvoerig de composities, opdat ook blinde toehoorders zich een beeld kunnen vormen. ‘Ik zie niks’, zegt Jan Annemans. ‘Maar door de uitleg van Machteld krijg ik toch een beeld van de kunstwerken.’

‘Dit is een halve vrouw’, zegt De Schrijver over het schilderij De overstroming van Magritte. ‘Hoe een halve’, vraagt Annemans. ‘Alleen haar onderlichaam is zichtbaar’, antwoordt de gids. ‘De bovenste helft is door de lucht aan het gezicht onttrokken, zoals op de achtergrond een stad onder water staat.’

Pissoir

‘Van rondleidingen met blinden leer ik altijd bij over kunst’, zegt De Schrijver. ‘Zij nemen dingen waar die ik niet zie, zoals plooien of details in een beeldhouwwerk. En ze voelen de kou of warmte van de materie. Brons voelt heel anders dan marmer of hout.’

Annemans en Roger Vandemeerssche voelen aan Schildpad
 en wereldbol van Jan Vercruysse. Foto door Antoine Tas 

Blinden en slechtzienden moeten de beelden kunnen aanraken, zegt De Schrijver. ‘Je moet als gids alle zintuigen die ze kunnen gebruiken, aanspreken. Tijdens buitenwandelingen vraag ik slechtzienden of ze kunnen ruiken waar we heen gaan. Ze merken of we richting een pissoir lopen of een chocoladewinkel. Maar hier in het bankgebouw was niet veel te ruiken.’

‘Wij zien met onze vingertoppen’ zegt Vandemeerssche, die sinds een ongeluk in het leger op zijn achttiende slechtziend is. De gepensioneerde Brusselaar is bijzonder te spreken over de rondleiding. ‘Door te voelen vormen wij een eigen gedachte hoe beelden eruitzien. Voor zienden is dat evident, maar blinden en slechtzienden moeten er de tijd voor nemen. Daardoor krijgen wij een beter idee van de details.’

Dit seizoen kunnen blinde of slechtziende bezoekers op 21 maart nog kennis maken met de Belfius-collectie. Behalve de eigen werken is ook moderne kunst van het Gentse museum S.M.A.K. te bewonderen. Ziende kunstliefhebbers zijn ook welkom. Tijdens de herfst en de winter opent Belfius iedere derde zaterdag van de maand zijn kunstcollectie voor het publiek.

@tiesbrock

LEES VERDER

VRT-taalbaas Hendrickx kraakt pr-campagne Gele Boekje

Dagblad De Standaard heeft woordenlijst het Gele Boekje verkeerd aan de man gebracht. Dat heeft taaladviseur van de Vlaamse publieke omroep VRT Ruud Hendrickx dinsdag gezegd. De taalgids brengt taalgebruikers daardoor onnodig in verwarring, aldus Hendrickx.

De Standaard publiceerde vorige maand het Gele Boekje met daarin duizend Belgisch-Nederlandse woorden. Veel Vlaamse termen die voorheen uit den boze waren, kunnen voortaan in de krantenkolommen opduiken. Zo keurt De Standaard de woorden appelsien en microgolf goed, maar ajuin en goesting dan weer niet. De lijst is vooral bedoeld voor de eigen redactie, maar ook gericht aan lezers en andere taalgebruikers.

Maar het Gele Boekje zaait vooral verwarring, zegt VRT-taalbaas Hendrickx. 'Het Gele Boekje deugt grotendeels wel, maar de manier waarop het in de reclamecampagne ‘verkocht’ is niet. Vlamingen die ik spreek denken dat het boekje een officiële lijst is. Zij vragen mij waarom ze nu ineens woorden mogen gebruiken, die voorheen te informeel of niet algemeen waren. Maar daar heeft deze lijst helemaal niets over te zeggen.'

De verwarring ontstaat volgens Hendrickx doordat de auteurs van het Gele Boekje, Ludo Permentier en Rik Schutz, ook voor de Nederlandse Taalunie werken. Die overheidsorganisatie brengt het Groene Boekje uit en bepaalt de officiële spelling van Nederlandse woorden.

'Het Gele Boekje doet qua naam aan het Groene Boekje denken en is gemaakt in samenwerking met de Nederlandse Taalunie', zegt Hendrickx. 'Daardoor lijkt het een officieel document, terwijl het slechts een leidraad voor de redactie van De Standaard is. Dat beeld wordt versterkt door de medewerking van de Taaltelefoon, die de auteurs bij twijfelachtige belgicismen advies gaf.' De Taaltelefoon is een taaladviesdienst van de Vlaamse overheid.

'Een bizar punt van kritiek', zegt samensteller van het Gele Boekje Ludo Permentier. 'De Taalunie heeft dit initiatief met een minimale financiële bijdrage gesteund en de Taaltelefoon heeft meegeholpen', aldus de voormalig Taalunie-medewerker en columnist in De Standaard. 'Maar dat maakt het op geen enkele manier een publicatie van de Taalunie. Op de kaft staat: “Een woordenlijst van De Standaard". Lezers hebben het recht te weten wat de taalpolitiek van een krant is en dat hebben we duidelijk gemaakt.'

Ruud Hendrickx is te hard in zijn woorden, zegt ook eindredacteur Astrid Houthuys van De Standaard. 'Dat er door onze marketingcampagne ongewild verwarring gezaaid is, begrijpen we. Toch: wie de moeite doet de voorwoorden te lezen, weet dat dit een lijst is voor en door de redactie. Én voor onze lezer uiteraard.' Het Gele Boekje is door de samenwerking met de taalinstanties volgens Houthuys 'een héél betrouwbare en up-to-date taaladviesbron'.

Ook de Taaltelefoon is het niet eens met de kritiek van Hendrickx. 'Wie zich goed informeert moet begrijpen dat het Gele Boekje niet meer is dan een gids voor De Standaard', zegt medewerker Miet Ooms. 'Wij hebben wel meegewerkt, maar de auteurs hebben de eindbeslissing gemaakt. En het is niet door een kleur dat een boekje een officiële status krijgt.'

Medeauteur van het Gele Boekje Rik Schutz kan zich niettemin wel wat voorstellen bij de kritiek van Hendrickx. 'Ik ontken niet dat er verwarring is ontstaan', zegt hij in een reactie. 'De pr-afdeling van De Standaard heeft de bijnaam sluw gekozen. Het Gele Boekje lijkt op het Groene Boekje. Maar het zat gratis bij een dagblad, dan moet een weldenkend mens begrijpen dat het geen officieel gezag heeft.'

Als lid van de taaladviesgroep van de Taalunie kondigt Hendrickx aan de uitgave van het Gele Boekje aan te kaarten. 'Wij komen in april samen en dan zal ik de auteurs erop aanspreken. Nu zijn er met het Groene en het Gele Boekje twee taalgidsen met de stempel van de Taalunie. Dat levert verwarring op.' 

LEES VERDER