Electronic sport en de wondere wereld van het nerdvana

Van alle sporten zijn er maar enkele die de media halen. Veel van die sporten die de media niet halen moeten zich dan ook dubbel zo hard bewijzen. Er zijn varianten waarbij de twijfel de kop opsteekt of de activiteit wel bestempeld kan worden als ‘sport’. Electronic sport (afgekort e-sport) heeft alles wat bekendere disciplines ook hebben, maar niet iedereen lijkt daarvan overtuigd.

Volgens topman van Dexerto France Nicolas Hulsmans (@DexertoNico) kan e-sport, ofwel het professioneel spelen van computerspellen, als een volwaardige sport beschouwd worden. ’Er komt ontzettend veel teamspirit en communicatie aan te pas en de vaardigheden zijn echt niet eenvoudig om aan te leren. Het vraagt dan ook ontzettend veel tijd voor je aan de top kan meedraaien.’ In principe kan je volgens hem e-sport vergelijken met schaken, want hoewel de spelers fysiek weinig tot niet bewegen moet een e-sporter over verscheidene capaciteiten beschikken.

Wat is Dexerto?

Dexerto is een nieuwswebsite die e-sport
covert over Call of Duty. De grootste bron
van inkomsten zijn de advertenties. Dexerto
verkoopt advertentieruimte aan merken die
hun producten aan onze doelgroep willen
tonen (voornamelijk tussen 13 en 21 jaar).

’Marketing is onze grootste bron van inkomsten
en dat is eigenlijk voor het hele e-sport-
gebeuren zo.’ Aangezien Dexerto gespecialiseerd
is in Call of Duty mochten ze ook als onderaan-
neming de wereldbeker in Parijs organiseren.

Eigen aan een sport is ook de heldenstatus die topsporters bezitten. Bekende e-sporters worden dan ook als ware helden aanzien en hebben tal van fans, de een al wat gekker dan de ander. Tijdens een groot evenement in Parijs moest Hulsmans ook de taak van bodyguard op zich nemen om de talloze fans op een veilige afstand te houden. 'In Amerika is het soms helemaal te gek voor woorden. Grote teams hebben hun eigen ”gaming house” waar ze samen leven en trainen. Het is daar wel eens gebeurd dat hevige tegenstanders de politie hebben opgebeld met een valse melding zodat de SWAT binnenstormde.’ Een illustratie van hoe hard e-sport leeft bij fans.

Prijzengeld

Een ander aspect waardoor e-sport als volwaardige sport beschouwd kan worden,  zijn de budgetten. Het prijzengeld dat men kan verdienen is op zijn minst indrukwekkend te noemen. Zo won een Chinees team afgelopen zomer een Dota 2-tornooi. Dat is een online spel waarbij teams van 5 het tegen elkaar opnemen en elkaars “Ancient” (een soort standbeeld in de basis) proberen te vernietigen. De Chinezen verdienden hier in totaal 3,7 miljoen euro mee. Geld dat ze wel nog moesten verdelen onder elkaar, maar het blijft een leuk extraatje.  

In België staat e-sport nog in zijn kinderschoenen. Nicolas Hulsmans is zelf een Belg, maar werkt voor het Franse luik van Dexerto. ’Wij zijn ook actief in de hele Benelux, maar in België is ontzettend weinig te doen. De Franse markt is dan ook, vooral in commercieel opzicht, een veel interessantere piste.’

Imagoprobleem

Over de toekomst van e-sport in België zijn de meningen verdeeld. Het lijkt moeilijk om in een klein land als België te groeien. ’Ik zie er toekomst in', zegt Hulsmans, 'maar niet op hetzelfde niveau als waarop andere landen meespelen. België loopt tien jaar achter en heeft op het vlak van e-sport nog niks bereikt. De enige Belgische spelers die het gemaakt hebben, zijn naar het buitenland moeten vertrekken.’ 

Volgens Hulsmans is het een vicieuze cirkel. Er is in België nog te veel taboe rond gamen en de media brengen het ook niet altijd op de beste manier naar voren. Vanaf het moment dat de media op de trein springen, kunnen investeerders geïnteresseerd raken. En zo kan de bal aan het rollen gaan.

Twitter Nicolas Hulsmans: @DexertoNico
@JoeyKestemont

LEES VERDER

Regenbogen domineren de voetbalvelden

Regenboogveteractie probeert homoseksualiteit en homofobie bespreekbaar te maken

Het voorbije weekend trok ik naar Kv Brucom Sp, een Leeuwe voetbalclub net buiten Brussel. Brucom is een van de 30 clubs die de strijd aangaat tegen homofobie. ‘Studies hebben uitgewezen dat er in het voetbal nog steeds een taboe heerst over homoseksualiteit.’ Maar is het wel belangrijk dat de allerjongsten dit taboe al proberen te doorbreken?

Voor één keer heeft de groengele vlag naast het voetbalveldje plaats gemaakt voor de regenboogkleuren. De ouders die fier staan te pronken achter de regenboogvlag moedigen hun kinderen in vol ornaat aan. Het aanmoedigend geschreeuw schiet de hoogte in wanneer het kleinste jongetje op het veld scoort. De regenboogveters blinken even hard als de lichtblauwe oogjes van het voetballertje. Zijn hand gaat de hoogte in en rond zijn pols hangt een zelfgemaakt regenboogbandje. De pot goud of de eenhoorn heb ik niet gevonden vandaag, maar toch geraak ik dolblij van alle positiviteit op en naast het voetbalveldje.

Voetbal 1 – Homofobie 0

De stickers die zowat overal in de kantine prijken maken meteen duidelijk waar het om gaat: football 1 – homophobia 0. In de maand maart gaan 30 voetbalclubs, met de steun van Football+ Foundation, de strijd aan tegen homofobie. Zowel de oudste als de jongste voetballers spelen daarom met regenboogveters. Homoseksualiteit in het voetbal blijft een taboe. ‘We gebruiken die regenboogveters om het debat rond homoseksualiteit en homofobie te openen. We brengen eigenlijk op die manier het onderwerp naar de kleedkamer’, zo vertelt An De Kock, projectmedewerkster holebi-actieplan bij Football+Foundation.

Een voetbalwedstrijd duurt in vele gevallen vaak maar 90 minuten, maar om te winnen van homofobie heb je wellicht meer tijd nodig. ‘Sensibiliseren en bespreekbaar maken zijn de eerste stappen die we zetten.’ Een geslaagde eerste stap, want door de aanwezigheid van al die regenbogen komen de kinderen spontaan met vragen. Toch blijf ik tijdens het bezoek aan de voetbalclub met een prangende vraag zitten: is het wel nodig om die jonge kinderen al te confronteren met homoseksualiteit en homofobie? ‘Ik denk eigenlijk van wel. We weten ook wel dat je kindjes niet zoveel kunt vertellen over homoseksualiteit en homofobie. Het is wel belangrijk dat ze van jongs af aan weten dat het normaal is dat mensen homoseksueel kunnen zijn. Er zijn ook meer en meer kindjes met twee mama’s of twee papa’s. Ook voor hen is het belangrijk dat ze beseffen dat dat compleet normaal is.’

Ook de ouders reageren positief. Vele ouders zien dit dan ook als het ideale moment om met hun zoon of dochter over homoseksualiteit te praten. ‘Kinderen begrijpen meer dan we denken. Vanaf zes jaar kan je met de kinderen over bepaalde taboes beginnen praten. Deze regenboogveteractie is dan ook een geweldig initiatief en schenkt ons het ideale moment om homoseksualiteit en homofobie uit te leggen’, aldus een enthousiaste ouder.

Breed diversiteitsverhaal

Clubs en kinderen mogen foto’s en tekeningen opsturen naar het Twitteracount van Football+Foundation. De voorbije weken kon je online dus tal van leuke ploegfoto’s bekijken of leuke tekeningen bewonderen van kinderen. Het valt op dat clubs en kinderen zich niet enkel focussen op homoseksualiteit. Ook racisme en respect komen vaak aan bod. ‘De clubs trekken het vaak ook breder. Het gaat ook over huidskleur, religie en afkomst. Het wordt hierdoor eigenlijk een zeer breed verhaal over diversiteit in het algemeen’, aldus An De Kock.

Er worden ook workshops gegeven waar trainers en bestuursleden leren omgaan met homoseksualiteit en homofobie. Zo een workshop is erg interactief. Trainers worden met bepaalde cases geconfronteerd om te zien hoe ze op bepaalde vragen zouden antwoorden. of hoe ze met bepaalde opmerkingen zouden omgaan. ‘De workshops gaan ook over respect in het algemeen, maar homoseksualiteit wordt als invalshoek gebruikt om het over diversiteit te hebben. Ik leg uit wat homoseksualiteit en homofobie is, en ik geef wat cijfers mee (specifiek voor het voetbal). Ik geef ook wat tips mee voor een holebivriendelijk beleid.’

LEES VERDER